TexasNepal Blog » Nepali Poems

मेरो गाउँ जीतपुर

Lila Sajal — Thu, 02 Feb 2012 01:56:29 +0000

स्वच्छ- सेतो मकालु चियाएर
चारैतिर डाँडाहरुले घेरिएको
छंगछंग गरी सुसाएर
पाउ छोई अरुण बगेको छ
त्यसैले भन्छु प्रिया !
यहाँ आएर खुसी भर
मेरो प्यारो गाउँ हो यो जीतपुर ।

अनन्त भावनाको तरङ्गमा
नदीबीच पुर्याउँछ
आनन्दी ढुंगाले
समीर स्नानको हर्षोल्लासमा
सुन्दर हुन्छे ऊ
रंगीचंगी चिमालाका थुन्गाहरुले
त्यसैले भन्छु प्रिया !
यहाँ आएर खुसी भर
मेरो प्यारो गाउँ हो यो जीतपुर ।

रङ्गीन बुट्टे साडी
पहिरेर बसेकी छे
सिन्दुरे थुम्काले
बोकेका छन् यसलाई
हरियो सल ओढेर
रमाइला चउराहरु
पसारिएका छन्
लमतन्न
कालो गाजल
आँखामा दलेर
पोल्टाहरुमा
सेतो पाउडर पनि छ
त्यसैले भन्छु प्रिया !
यँहा आएर खुसी भर
हो मेरो प्यारो गाउँ हो यो जीतपुर !!
धनकुटाको सुन्दर गाउँ हो यो अर्खौले जीतपुर !!

Editor’s Note:
The poem ‘My Village Jitpur’ published in this blog post is taken from ‘Arun Kinaarkaa Swarharu’, Lila Shrestha Sajal’s collection of poems published in 2009. The poem collection is available to purchase for $10 — please email us at info@texasnepal.com if you are interested to purchase a copy of the book. Poet Shrestha, originally from Dhankuta, currently resides with his family in Irving, Texas. Comments posted on this blog post will be forwarded to the poet.

अमेरिका मलाई मेरो ५ बर्ष फिर्ता दे

amricane — Tue, 31 Jan 2012 17:09:33 +0000

आन्दोलन नै आन्दोलन बिच म नि एउटा आन्दोलन को घोषणा गर्छु,
मेरो ५ बर्ष कर्लप्प खाने अमेरिका बिरुद्ध म नि अब आन्दोलन गर्छु ।

मिठो सपना देखाएर,
भएको एउटा बाटो लाई मोडेर,
मलाई यहाँ ल्याएर अल्पत्र पार्ने तिमी अमेरिका,
तिम्रो नाम मा आज म आन्दोलन गर्छु,
शब्द मै भए पनि तिम्रो म बिरोध गर्छु,
अमेरिका मलाई मेरो ५ बर्ष फिर्ता दे !
म आफ्नै देश फर्किन्छु ।

न मलाई उता को हुन दियौ,
न त आफ्नो नै बनायौ,
म त लाहुरे भको छु, उता को ले यता को भन्छन,
यता को ले त मलाई एलियन् भन्छन,
अनी म न यता को न उता को,
आज म घर को न घाट को,
त्यै भएर आज म तिमी सँग मेरो अस्थित्व खोज्छु,
अमेरिका म तिम्रो नाम मा आज नारा लाउछु,
मलाई मेरो ५ बर्ष फिर्ता दे ।

मलाई मिठो सपना को संसार देखाएर,
यता को तितो सत्यता मा डुबाउने अमेरिका,
मलाई ठुला ठुला महल को फोटो देखाएर,
झुपडी मा बास गराउने अमेरिका,
अनी मलाई धेरै थोक दिन्छु आइज भनेर,
म सँग भको सब खोस्ने अमेरिका,
मलाई मेरो सब फिर्ता दे,
त्यो उमेर त्यो जोस त्यो जगर सब फिर्ता गर !
नत्र म तेरो बिरुद्ध राके जुलुस निकल्छु,
तेरो पुत्ला वाल स्त्रीट मा लगेर जलाउछु ।

अमेरिका मेरा ति ५ बर्ष काम को मुल्याङ्कन खै,
मैले तिम्रो भुमिमा पोखेको पसिन को मुल्य खै,
अनी मैले ज्ञान हासिल गरेका ति अर्थ हिन काम का अर्थ खै,
अमेरिका आज म तिम्रो नाम म टाएर बाल्छु !
सेतो घर को बाहिर गएर भोक हड्ताल गर्छु !
मलाई मेरो पसिना को मुल्य दे अमेरिका,
नत्र म तिम्लाई अन्त-राष्ट्रिय अदालत मा सु गर्छु ।

Author’s Note: Please read poem as poem , don’t go on reasons, causes, results of poem and make it subject of discussion

Call me after 9 – नपढ ल before 9

amricane — Wed, 04 Jan 2012 21:30:45 +0000

भन्नु त धेरै थियो

सुन्नु नि धेरै थियो

तर ऐले समय छैन

Call me after 9

घर फोन नगरेको महिनौ भयो

कस्को कस्तो छ थाहा नभको धेरै भयो

किन कि म bg छु americanized भको छु

म सँग time छैन कसै सँग धित मारेर कुर गर्न लाई

एक छिन बसेर खुलेर हास्न लाई

काम काम काम अनी part-time पढाई

खै फुर्सत मलाई कसै सँग खुलेर बोल्न लाई

के गर्ने talk time नै छैन

call me after 9

यहाँ त बोल्ने time नि fixed हुदो रैछ

पैसा तिरेर plan किन्न पर्ने रैछ

जती बोल्यो त्यति धेरै पैसा

बोल्न ने पैसा तिर्न पर्ने

के गर्ने संगै बसेर कुर गर्ने time छैन

mobile मा कल गर

तर call call me after 9

घर को भात कस्तो हुन्छ स्वाद नै बिर्सी सको

mcdonald को menu भन्दिउ कन्ठै भइसको

dating पनि हिजो आज fast track भको छ

घुम्न जाने टाईम छैन text बाटै भेट्नु पर्या छ

के गर्ने उस्को र मेरो talk time नै छैन

सो darling call me after 9

साथी छ कहाँ छ थाहा छैन

उ पनि bg छ म सँग त time नै छैन

कैले काँही फोन गर्छ

ए ऐले bg छु म

call me after 9

हिजो एउटा साथी बिरामी परेछ

दिन भर थला परेर ओछ्यान मा सुतेछ

थाहा त बिहानै पाको थे

बिचरा ले आँफै फोन गरेथ्यो

तर म bg थे

manager कराउदैथ्यो

हत्त पत्त भनि हाले ओइ ऐले म bg छु

(बाचिस भने)

call me after 9

संगै apartment मा दिदी दाई छन

भाई कता छ भनेर फोन गर्छन्

२-४ दिन भो मुख नदेखेको appartment नै छोडेर गइस कि क्याहो रे

मैले भने ऐले २ shift काम गर्दै छु

तपाईं हरु सुते पछी कोठा मा आउछु अनी सब उठ्नु भन्दा अगाडि जान्छु

ऐले boss संगै छ

call me after 9

घर बाट फोन आउछ

rest-room भन्दै बहिर निस्कन्छु

ए भाई ऐले काम मा छु

talk time नि छैन

एसो गर न है

call me after 9

कोइ किन पागल नहोस्?

amricane — Wed, 04 Jan 2012 21:30:22 +0000

चाहेर कोइ प्राप्त नहोस्,

सधै मनमा उस्को झझल्को आवोस,

बिवश एती होस् कि सम्झन्छु तिम्लाई नी भन्न नसकोस

अनी कोइ किन पागल नहोस्?

मुहार कसैको एस्तो होस् हरपल आँखा मा नाची रहोस्,

सम्झेर कसैको मुस्कान एक्लै हास्न बाध्य होस्,

अनी तिमी भन कोइ किन पागल नहोस्!

याद आवोस कसैको एती आँखा चिम्लन गाह्रो होस्,

सम्झेर उस्लाई कल्पनु सिवाय अरु कुनै बिकल्प नहोस्,

अनी कोइ किन पागल नहोस्!

यादमा आसुँ झर्दा पनि,

सम्झनाले मुटु चिर्दा पनि,

सम्झन्छु तिमीलाई भन्न नपावोस,

फोन त के ईमेल गर्ने समेत शाहस न आवोस,

अनी कोइ किन पागल नहोस्!

लेखेर चिट्ठी मेट्न परोस,

राखेको फोटो च्यात्न्न परोस ,

बुझाई आफ्नो मन आँफै बाँच्न परोस

अनी तिमी भन साथी कोइ किन पागल नहोस्?

जन्मदै उल्टो जन्मेको मान्छे म

amricane — Thu, 03 Nov 2011 00:04:41 +0000

म जन्मदै उल्टो जन्मेको मान्छे
अनी कसरी समाज सँग मिल्नु
अनी कसरी दुनियाँ सँग घुल्नु
म त उल्टो मान्छे कसरी सुल्टो हिड्नु

ए बिहान भएछ
तिमी उठ्छौ होला
पूजा पाठ नुहाइ
तिम्रो त दिन सुरु भो
म सुत्छु ल
म उल्टो मान्छे
तिमी रात भर सुत्छौ म रात भर जाग्छु
तिमी दिन भर उठ्छौ म दिन भर सुत्छु
म त उल्टो मान्छे कसरी तिमी सँग मिल्छु

तिमी त सामाजिक प्राणी समाज मा मिल्छौ होला
समाज ले तिम्लाई आफु जस्ताइ ठान्छ होला
तर म त समाज मा मिल्दिन
मलाई समाज ले आफ्नो पनि भन्दैन
मलाई भिड नि मन पर्दैन
अनी मनिस को हुल त खै डर पो लाग्छ
म त उल्टो जन्मेको मान्छे अनी सुल्टा हरु सँग कसरी मिल्नु

तिमी लाई सुख मा खुशी लाग्छ होला
मलाई अचम्म पो लाग्छ
तिम्लाई दु:ख मा रुन मन लाग्छ होला
मलाई त ठिकै हो जस्तो लाग्छ
म त उल्टो मान्छे उल्टै सही लाग्छ

म बिछोड लाई मिलन को केन्द्र बिन्दु थन्छु तिमी पिडा ठन्छौ
म मिलन लाई बिछोड को कारण भन्छु तिमी खुशी भन्छौ
तिमी जित लाई उपल्ब्धी ठान्छौ
म हार लाई एउटा बिद्या मान्छु
म त उल्टो जन्मेको मान्छे
कसरी सब लाई सुल्टो भन्छु

मेरो लागि जिन्दकी मृत्यु को कारण हो
मेरो लागि मिलन बिछोड को कारण हो
मेरो लागि हासो आसुँ को कारण हो
म त उल्टो जन्मेको मान्छे
मलाई लाग्छ ठीक नै बेठिक को कारण हो

दशैं आयो, मलाई छुदै नछोइ टाढा बाट गयो !

amricane — Wed, 05 Oct 2011 17:39:49 +0000

यो पाली पनि सदा झै दशैं आयो,
अनी सदा झै सबै तिर खुशी ल्यायो
सबै को मुख मा मुस्कान ल्यायो
तर सबैलाई आएको दशैं
मेरो घर तिर चै नपसी गयो ।
दशैं ले मलाई आफ्नो नभनी,
म सँग बोल्दै नबोली पर बाट गयो ।

दशैं फेरी मेरो लागि बिरानो भयो,
दशैं ले मलाई नयाँ लुगा हाल्देन,
मेरो घर छेउ को चौरमा पिङ पनि हालेन
अनी मेरो घर मा म्या म्या गर्दै दशैं कराएन
अनी मेरो कौसी को एन्टिना चङ्गा पनि अड्केन
पोहोर जस्तै दशै ले मलाई अछुत नै बनायो
यो पाली पनि दशै ले मलाई नछोइ पर बाट नेटो काट्यो ।

मेरो निधार मा दशैं टिका बनी सझिएन,
ठुलाको अशिर्बाद बनी दशैं मेरो घाटी मा बेरिएन
अनी जमरा बनी दशैं मेरो कान मा बिजाएन
दशैं ले यो पाली मलाई आफ्नो भनेन
दशैं आफ्नै सुर मा आयो अनी आफ्नै सुर मा गयो,
मलाई दशैं ले आए पनि भनेन गए पनि भनेन,
दशैं मलाई वास्ता नै गरेन
सबैको मा आएको दशैं मेरो मा चै आएन ।

मलाई लाग्छ दशैं ले अब मलाई आफ्नो भन्दैन
३ करोड नेपाली को घरमा आउने दशैं मेरो मा आउँदैन
कि दशैं ले मलाई नेपाली नै भन्दैन
कि मलाई दशै ले आफ्नो मान्दैन
मलाई अछुत बनाउदै दशैं फेरी आयो
टाढा बाट मलाई हेरेर गयो ।

दशैं ले मलाई अतित चै याद गरायो
पिङ को रिङ्गटा याद गरायो
माझा ले काटेको हात दु:खयो
अनी मेरो कान मा म्या गर्दै दशैं करायो
अनी म बुर्लुक्क उफ्रदै टिका थाप्न हिंडेको बाटो सम्झायो
दशैं ले मलाई घर याद गरायो,
त्यो काठमाडौं को सुनसान बाटो याद गरायो
अनी मामा घर जादा मलेखु को माछा नि याद गरायो
मेरो मानस पलट मा सदै आउने दशैं
अनी मेरो मन मस्तिक मा सदै ताजा हुने दशैं
आज मलाई आफ्नो नठानी,
म सँग बोल्दै नबोली टाढा बाट फर्क्यो,
यो पाली दशैं ले मलाई नछोइ फर्क्यो ।

हुन त दशैं म सँग रिसाको पनि होला,
मैले दशैं लाई अर्को बर्ष भेट्ने बाचा गरेको थे,
त्येस्तो अर्को बर्ष कती बिते औंला मा गन्न सकिन
त्यै भएर दशैं म बाट टाढिएको होला
म निस्ठुरी ठानी दशै कुद्केको होला,
दशैं को पो कै बाध्यता छैन,
केही बिबस्ता मा बाधिएको छैन
उ बर्षै पिच्छे आउछ अनी जान्छ
मेरो त धेरै वाध्यता छ,
म उसले भनेको बेलामा उसलाई भेट्न सक्दिन
अनी मैले चहेको बेला दशैं आउँदैन,
शायद दशै र मेरो अन्तर्दोन्द छ
सब लाई आफ्नो भन्ने दशैं मलाई चै आफ्नो भन्दैन ।

न यो शहर मेरो हो न म यो शहर को

amricane — Tue, 27 Sep 2011 14:40:17 +0000

यहाँ को भिड ले मलाई चिन्दैन ,

न म त्यो भिड मा कसैलाई चिन्छु

मेरो यहाँ कुनै पहिचान छैन

न भिड ले मलाई कुनै नाम दिन्छ,

न म यो भिड लाई कुनै नाम नै दिन्छु ,

किन कि यो ठाउँ मेरो हैन ,

यहाँ मेरो मन पनि छैन ।

यहाँ एउता गती छ ,

म ढिलो हिद्छु या यो शहर छिटो हिद्छ ,

छुट्टाउन म सक्दिन ,

किन कि यो शहरको गती सँग मेरो मेल छैन

न एस्ले मलाइ पर्खिन्छ

न म यो सँग दौडन सक्छु,

तेसैले मेरो यो शहर सँग मेल छैन ,

न यहाँका कुनै मान्छे सँग ।

यहाँ को मान्छे पनि म जस्तो छैनन ,

यहाँ कोइ हासेर बोल्दैन,

बाटो मा भेट हुँदा मुसुक्क हासदैनन

किन मलाई लाग्छ यो समाज स्वार्थी हरुको हो

स्वार्थ बिना यहाँ कसैले कसैलाई केही गर्दैन ,

अनी मलाई त कसै सँग केइ लिनु नि छैन

कसैलाई केही दिनु नि छैन ,

म स्वार्थी छैन

तेस्कारन यो शहर मेरो हैन |

यहाँ धेरै उज्यालो छ ,

मलाई त अध्यारो मा बस्ने बानी छ ,

यहाँ को बत्ती ले मेरो आँखा खान्छ ।

मलाई अन्धकामा हराउन मन पर्छ

यहाँ सबै तिर झिलीमिली छ ,

मलाई एकान्त मा बसेर गुनगुनाउन मन पर्छ ,

तर यहाँ एकान्त नै कहाँ छ ?

म यहाँ एकान्त मा हराउन सक्दिन ,

तेसैले म यहाँ रमाउन सक्दिन ,

यो शहर ले मलाई एक्लाई कतै जनै दिदैन ,

लाग्छ मलाई यो शहर ले विश्वाश नै गर्दैन

तेसैले त यो शहर मेरो हैन

न म यो शहर को